WYDAWCA: |
Historia Sekcji Polskiej International Police Association IPA to skrót od International Police Association – Międzynarodowego Stowarzyszenia Policji założonego 1 stycznia 1950 r. przez sierżanta Brytyjskiej Policji sir Arthura Troopa [1]. Jest ono neutralne politycznie, gospodarczo, związkowo i religijnie, a przynależność do niego zobowiązuje do przestrzegania Deklaracji Praw Człowieka, określonych w 1948 r. Siedzibą stowarzyszenia jest Szwajcaria, a najwyższą władzą Kongres Światowy, odbywający się co 3 lata [2]. Posiada ono też własne centrum informacyjno – szkoleniowe mieszczące się w Gimborn koło Kolonii w Niemczech, gdzie co roku odbywa się kilkadziesiąt seminariów naukowych. Celem organizacji, zgodnie z intencją założyciela, jest tworzenie więzów autentycznej przyjaźni i koleżeństwa zawodowego pomiędzy zatrudnionymi w służbach policyjnych na całym świecie. Ideę tę, zawartą w sentencji „Servo Per Amikeco” (służyć poprzez przyjaźń), próbuje obecnie materializować ponad 340 tyś. policjantów z 60 krajów, członków IPA. Podczas ostatniego XVII Kongresu Światowego IPA, jaki odbył się w norweskim Trondheim od 13 do 18 maja 2003r., podsumowano dotychczasową działalność, wyznaczono kalendarz kolejnych spotkań kongresowych, a także wyłoniono władze stowarzyszenia na kolejną kadencję, godność prezydenta powierzając Michaelowi Odysseosowi z Cypru. Nowy sternik wyraził nadzieję, iż kolejne lata działalności stowarzyszenia będą równie efektywne jak poprzednie, szczególnie w obszarach uznanych za priorytetowe, do których zaliczono: Podczas obrad, dwie sekcje narodowe: Polska i Hiszpańska wyróżnione zostały przez prezydenta M. Odysseosa statuetką i certyfikatem za organizację międzynarodowych imprez kulturalnych i sportowych w 2002 r [3].
2. Stowarzyszenie w Polsce. Przeniesienie do polskiej Policji idei IPA, czyli działania poprzez przyjaźń bez względu na różnice polityczne, kulturowe i wszystkie inne, stało się możliwe dopiero jako efekt polskiej transformacji ustrojowej i powołania neutralnej politycznie Policji. Już latem 1990 r. policjanci z Poznania nawiązali pierwsze kontakty z policjantami francuskimi, którzy przekazali im materiały dotyczące International Police Association oraz zapoznali z jej celami statutowymi. Zaproponowali również pomoc w utworzeniu sekcji polskiej. Podobną współpracę podjęli niemal w tym samym czasie policjanci z Jeleniej Góry, tyle że ich partnerem stała się Sekcja Duńska IPA. Przy jej pomocy zorganizowano zebranie inicjatywne grupy założycielskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Policjantów – oddział duński – Esbjerg, na którym powołano tymczasowy zarząd. W 1992 r. do powstałego w ten sposób stowarzyszenia przystąpiło 122 jeleniogórskich policjantów, którzy otrzymali legitymacje wystawione im przez Sekcję Duńską IPA. W tym okresie polscy policjanci przystępowali do IPA również indywidualnie, poprzez organizacje działające w Niemczech i Francji. Wzrastające zainteresowanie IPA wśród funkcjonariuszy polskiej Policji, prowadziło nieuchronnie do powołania autonomicznej Sekcji Polskiej. Decydująca inicjatywa stała się udziałem policjantów garnizonu poznańskiego. 17 czerwca 1991 r. zorganizowali oni spotkanie w przedmiotowej sprawie, w którym uczestniczyli też przedstawiciele WSPol w Szczytnie oraz policyjnych garnizonów w Krakowie, Gdańsku, Warszawie, Wrocławiu i Słupsku. 20 sierpnia 1991 r., po uzyskaniu zgody wiceministra Jana Widackiego na utworzenie i działalność Sekcji Polskiej IPA, doszło do ponownego ich spotkania w Poznaniu, podczas którego wyłoniono grupę inicjatywną mającą doprowadzić do prawnego zalegalizowania Stowarzyszenia. Nastąpiło to ostatecznie 23 grudnia 1991 r., kiedy Sąd Wojewódzki w Poznaniu wydał postanowienie o zarejestrowaniu międzynarodowego stowarzyszenia pod nazwą, International Police Association – Sekcja Polska”. 13 stycznia 1992 r. zostało ono wpisane do Rejestru Sądowego w Poznaniu pod pozycją ST 447 [4]. Historyczny, bo założycielski Kongres Sekcji Polskiej IPA, odbył się w dniach od 16 do 17 października 1992 r. w Kiekrzu pod Poznaniem. Uczestniczyło w nim 52 delegatów reprezentujących 630 członków, wówczas skupionych w 22 grupach wojewódzkich. Wyłonili oni trzynastoosobową Krajową Komisję Wykonawczą. Innym zapamiętanym wydarzeniem była darowizna pieniężna przekazana przez policjantów z Sekcji Narodowej IPA Francji, na rozwój Sekcji Polskiej IPA. W 1993 r., na 24 konferencji IPA w Rio de Janeiro w Brazylii, dzięki rekomendacji policjantów z Sekcji Francuskiej i Duńskiej IPA, Sekcja Polska stała się pełnoprawnym członkiem tej organizacji. W ten sposób zostały zwieńczone ponad dwuletnie starania i zabiegi o prawne jej uznanie w kraju, a także wprowadzenie na arenę międzynarodową. Było to zarazem dowodem, że międzynarodowa społeczność policyjna, zaakceptowała zasady organizacji i działania polskiej Policji, respektujące kanony państwa demokratycznego [5]. Podstawowe decyzje związane z działalnością Stowarzyszenia zarezerwowane są dla Kongresu. W latach 1995 – 2004, odbyły się 4 takie zgromadzenia, w następującej kolejności: Władze Sekcji Polskiej IPA, wyłonione na V Kongresie, uzyskały mandat do przewodzenia organizacji aż do 2007 r. Funkcję prezydenta powierzono na ten okres Arturowi Kazimierskiemu, ze Świętokrzyskiej Grupy Wojewódzkiej IPA, natomiast wiceprezydentów – Arkadiuszowi Skrzypczakowi z Mazowieckiej GW IPA, Witoldowi Drzażdżyńskiemu z Wielkopolskiej GW IPA oraz Zdzisławowi Mireckiemu z Dolnośląskiej GW IPA [7]. Kierują oni organizacją skupiającą ponad 7.000 członków, którzy tworzą 17 grup wojewódzkich, w strukturze odpowiadającej podstawowemu podziałowi terytorialnemu kraju. Statut Sekcji Polskiej IPA stanowi, że jej członkami mogą być osoby pełniące służbę w Policji i Straży Granicznej, jak również emeryci i renciści tych formacji. Przynależność do Stowarzyszenia jest dobrowolna, a każdy członek jest zobowiązany aktywnie uczestniczyć w realizacji celów statutowych IPA [8]. O otwarciu IPA – Sekcja Polska, na funkcjonariuszy Straży Granicznej – jako pełniących służbę o charakterze policyjnym [9] - zdecydowano 15 marca 2003 r., podczas posiedzenia Krajowego Zarządu IPA w Mysłowicach. Stanowisko to potwierdzono na V Kongresie Krajowym, którego delegaci wprowadzili odpowiedni zapis do statutu. W ślad za tym Komendant Główny Straży Granicznej zezwolił podległym funkcjonariuszom w służbie stałej i przygotowawczej, na członkostwo w stowarzyszeniu w trybie indywidualnym [10]. Statut IPA wyróżnia następujące rodzaje członkostwa: zwyczajne oraz asocjacyjne. Pierwsze jest nabywane z na mocy uchwały Prezydium Zarządu Grupy Wojewódzkiej po uprzednim złożeniu deklaracji i wniesieniu składki członkowskiej oraz wpisowego. Członkostwo asocjacyjne może otrzymać policjant z innego kraju, w którym nie powstała sekcja narodowa IPA; traci je w chwili gdy w danym kraju powstanie taka sekcja. Za szczególne zasługi dla stowarzyszenia można uzyskać tytuł honorowy: Zasłużony dla IPA Sekcja Polska”. Nadaje go Krajowy Zarząd Sekcji Polskiej na wniosek Prezydium Krajowego Zarządu lub jednego z Zarządów Grupy Wojewódzkiej [11]. Stowarzyszenie jest edytorem kwartalnika „IPA Wiadomości Sekcji Polskiej” – którego ostatni 33 numer, ukazał się w nakładzie 8.000 egz. Dzięki niemu, jak również publikacjom na stronach internetowych pod adresami http://www.ipawiadomosci.org/ oraz http://www.ipapolska.pl/ coraz szersze grono osób może poznać cele stowarzyszenia, jak i przejawy jego działalności. Mottem stowarzyszenia, jak już zaznaczano i przypominano, wyrażonym w języku esperanto jest: „Servo Per Amikeco” (służyć poprzez przyjaźń). Sekcja Polska IPA cel ten realizuje poprzez różnorodne działania i inicjatywy, wśród których wyróżnić można: Hasło wyrażone w dewizie: „służyć poprzez przyjaźń” mobilizuje wielu policjantów, funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz emerytów i rencistów tych formacji do aktywności nie tylko na płaszczyźnie zawodowej, ale i na nie mniej ważnej, pozazawodowej. Członkowie stowarzyszenia znani są z podejmowania różnorakich inicjatyw dla dobra obywateli. Dzięki temu w świadomości społecznej wzrasta prestiż policji oraz stan wiedzy o zadaniach, problemach i dniu codziennym instytucji oraz ludzi, którzy je tworzą. Można bez ryzyka popełnienia błędu przyjąć również, że wzajemne kontakty nawiązywane przez policjantów z różnych krajów – budujące podstawy do autentycznych policyjnych przyjaźni, będą częstokroć owocniejsze w działaniu, niż podpisywane porozumienia międzynarodowe. Wskazując te bezsporne korzyści z działalności IPA, nie należy również zapominać, że tego typu organizacje torowały drogę integracji europejskiej. Współcześnie, gdy jest ona wyrażana poprzez Unie Europejską, możemy jako policjanci odczuwać satysfakcję, że należymy do organizacji, która była jednym z jej pionierów. Polscy policjanci, nie ze swojej winy, w proces ten wpisali się z pewnym opóźnieniem. Aktywnością i prężnością nadrabiają jednak ten czas, który na szczęście nie został utracony bezpowrotnie. |
![[Rozmiar: 14587 bajtów]](obrazy/ipa_logo.gif){kind=logo}
Przedruki z kwartalnika tylko za zgodą Redaktora Naczelnego.
Redakcja zastrzega sobie prawo skracania, wyboru i adiustacji tekstów nie zamówionych oraz listów.
Za treść zamieszczonych reklam, ogłoszeń, listów i materiałów sponsorowanych redakcja nie odpowiada.
Wszelkie prawa zastrzeżone 2006. Projekt: STUDIO REKLAMY OORSOO